Veel vrouwen lopen vast op klachten die niet of te laat worden herkend. Dat is niet alleen pijnlijk, maar ook onnodig.

De overgang op de werkvloer wordt nog veel te vaak onderschat.

En dat is opvallend, want het gaat niet om een klein of zeldzaam onderwerp. Het gaat om een levensfase waar heel veel vrouwen mee te maken krijgen, vaak juist in de jaren waarin ze ook veel verantwoordelijkheid dragen. Op hun werk, thuis, in hun relatie, in hun gezin of in de zorg voor anderen.

Toch wordt er op de werkvloer nog verrassend weinig over gesproken.

Veel vrouwen lopen rond met klachten als slecht slapen, opvliegers, hartkloppingen, stemmingswisselingen, concentratieverlies, overprikkeling, angstgevoelens, somberheid of extreme vermoeidheid. En wat er dan vaak gebeurt, is dat die klachten verkeerd worden uitgelegd.

Als stress.
Als overspanning.
Als psychische klachten.
Of gewoon als: je moet even wat rustiger aan doen.

Terwijl hormonale veranderingen enorme invloed kunnen hebben op hoe iemand zich voelt en functioneert.

Dat maakt het extra lastig. Want veel vrouwen herkennen het zelf in eerste instantie ook niet altijd. Of ze twijfelen aan zichzelf. Ze denken dat ze zich aanstellen. Dat ze gewoon minder belastbaar zijn geworden. Of dat ze zich niet zo moeten laten kennen.

En daar gaat het vaak mis.

Want hoe langer klachten niet herkend worden, hoe groter de kans dat iemand over haar grens heen blijft leven. Op wilskracht. Op verantwoordelijkheidsgevoel. Op aanpassen. Tot het lichaam echt harder gaat praten.

Juist op de werkvloer heeft dat gevolgen.

Niet alleen voor de vrouw zelf, maar ook voor haar energieniveau, concentratie, belastbaarheid, stemming en zelfvertrouwen. En uiteindelijk dus ook voor duurzame inzetbaarheid.

Daarom vind ik dat de overgang geen privé-bijzaak is waar je het maar zelf mee moet uitzoeken.

Het is een serieus vitaliteitsonderwerp.
Een inzetbaarheidsvraagstuk.
Een gezondheidsthema.
En vooral iets waar veel meer kennis en openheid over nodig is.

Niet om vrouwen zielig te maken, want ze stellen zich niet aan!
Wel om te voorkomen dat ze te lang met klachten blijven rondlopen die niet worden gezien of serieus genomen.

Werkgevers, leidinggevenden en collega’s hoeven echt niet alles op te lossen. Maar een beetje kennis, erkenning en begrip maken al een enorm verschil.

Soms begint het gewoon met een andere vraag.

Niet: wat is er mis met jou?
Maar: wat speelt er eigenlijk?
Zou dit ook met hormonale veranderingen te maken kunnen hebben?
Wat heb jij nodig om goed te kunnen blijven functioneren?

Dat zijn heel andere gesprekken.

En precies daar begint wat mij betreft ook gezonde aandacht voor de overgang op de werkvloer.

Niet bij schaamte.
Niet bij wegwuiven.
Niet bij nog even volhouden.

Maar bij erkenning, bewustwording en betere ondersteuning.

Bij Vitality Affairs gaat het ook daarover.
Over vitaliteit die verder gaat dan losse tips. Over signalen leren herkennen voordat iemand vastloopt. En over onderwerpen die veel impact hebben op energie, herstel en belastbaarheid, maar nog te weinig serieus worden genomen.

Wil je meelezen over vitaliteit, stress, duurzame inzetbaarheid systemisch werk? Abonneer je dan op mijn Vitality Affairs | Substack